رئیسی با سابقه ایی ضد حقوق بشری و در سایه حضور حداقلی مردم در انتخابات, رئیس جمهور ایران شد
انتخابات دوره سیزدهم ریاست جمهوری در ایران در حالی به پایان رسید که هنوز آماری واقعی از حضور مردم در این انتخابات در رسانه های جهانی ارائه نشده است و تنها رسانه های داخلی در ایران و آنهم در زیر سایه سانسور و دروغ آماری ضد و نقیض را اعلام کرده اند که به دلیل سابقه و عقبه نشر اخبار کذب باور کردن به این آمار بسی دشوار است ...
به هر صورت که باشد اکنون رئیسی به عنوان رئیس جمهور منتخب نامش بر سر زبانها افتاد و رسمیت پیدا کرد, و همین کافی است که به این نکته برسیم که حضور مردم آن نبوده که آمارهای حکومتی اعلام کرده اند. و نام کسی بعنوان رئیس جمهور از صندوقهای رای بیرون آمده است که اگرچه محبوب رهبر است اما جامعه ایرانی و جریان اصلاح طلب که به موازات جریان اصولگرا از محبوبیت محسوستری در سطح جامعه ایرانی برخوردار است و جمعیت بیشتری را نیز شامل میشود و این درصد آمارهای دروغ حکومتی در این کارزار انتخاباتی را بهتر مشخص میکند. اگرچه اعتماد کلیت جامعه ایرانی به هیچکدام از جریانات سیاسی موجود در ایران نمانده است و اصلاح طلبها نیز در زیر امر و نهی رهبری و نهادهای پشتوانه او هستند و کارنامه آنها نیز در این دو دهه و خصوصا در دو دوره اخیر ریاست جمهوری روحانی کارنامه ای سیاه بوده است .
سابقه رئیسی در دستگاه قضایی و کشتار و اعدام فله ایی دهه شصت و شصت و هفت و بیانه هایی که در محکومیت او در سازمانهای حقوق بشری و عفو بین الملل بارها داده اند و ایشان را عضو انجمن مرگ اعدامهای سال شصت و هفت میشناسند مطمئنا برای رئیسی که همچون شخص دوم مملکت به رئیس جمهوری رسیده است عواقب بین المللی در پی خواهد داشت البته در شرایطی که دول جهانی و خصوصا غربی با حکومت اسلامی ایران مماشات نکنند و حقوق حقه مردم زیر ظلم و ستم این نظام را نادیده نگیرند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر