با انتخاب پزشکیان بە عنوان رئیس جمهور, اصلاح طلبان بە عرصە سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی بازگشتند!
" مسعود پزشکیان رئیس جمهوری دورە چهاردهم ریاست جمهوری در ایران"
با اعلام ستاد انتخابات ریاست جمهوری مسعود پزشکیان با فاصلە کم از رقیبش سعید جلیلی بە سمت ریاست جمهوری رسید. دور دوم انتخابات بنا بە گفتە کمیسیون انتخابات با حضور پنجاە درصدی واجدین شرایط با پیروزی مسعود پزشکیان بە پایان رسید و ایشان همچون نهمین رئیس جمهور نظام جمهوری اسلامی ایران از امـروز شنبە ۱٦ تیر ماە ۱٤۰۳ شناختە می شود. مسعود پزشکیان کە همچون نمایندە اصلاح طلبان وارد عرصە انتخابات شد در کارنامە خود چند دورە نمایندگی شهر تبریز در مجلس شورای اسلامی را داشتە است وی همچنین در دورە دهم مجلس بە عنوان نایب رئیس اول مجلس شورای اسلامی انتخاب شد, پزشکیان پیشتر از ۱۳٨۰ تا ۱۳٨٤ سمت وزیر بهداشت, درمان و آموزش پزشکی را برعهدە داشت.
این دورە از انتخابات ریاست جمهوری در ایران کە پس از مرگ رئیسی برگزار شد در دور اول که هیچکدام از کاندیداها رأی لازم را کسب نکردە بودند و به دور دوم کشیدە شد, شاهد حضور حداقلی واجدین شرایط رأی دادن بودیم و در دور اول بنا بە گفتە حاکمیت کمتر از چهل درصد مشارکت کردە بودند کە این آمار نیـز خود جای گمان دارد و طبق آمارهای رسانەهای آزاد از چهل درصد پایین تر بودە است.
در فاصلە یک هفتە ماندە بە دور دوم حاکمیت و رسانەهای جمهوری اسلامی آنچە در توان داشتند بە کار گرفتند تا بلکە میزان مشارکت مردم را افزایش دهند و طی آماری کە آن نیز جای ظن و گمان دارد مشارکت مردم در دور دوم بە حدود پنجاە درصد رسید و همچنانکە گفتە شد در بین سعید جلیلی نمایندە اصولگرایان و مسعود پزشکیان نمایندە اصلاح طلب ها این پزشکیان بود کە با رأی بیشتر نسبت بە رقیب خود بە سمت ریاست جمهوری دورە چهاردهم جمهوری اسلامی رسید و این در حالی بود کە بە گفتە خود جمهوری اسلامی پنجاە درصد واجدین شرایط در این انتخابات شرکت کردە بودند.
حضور نمایندەیی از اصلاح طلبان در سمت ریاست جمهوری برای حاکمیت و شخص خامنەایی کە خود چهرەایی اصول گرا می باشد چندان فرقی نمی کند چون مستقیم تحت امر و نظر خود او عمل می کند اما برای بهبود ارتباطات خارجی و کاستە شدن از فشارهای بین المللی می تواند منافعی برای جمهوری اسلامی با خود بە همراە داشـتە باشد بە تعبـیری هرگاە جمهوری اسلامی و حاکمیت در انزوا قرار می گیرد این مهـرەهای اصلاح طلبها هستند کە مانند سوپاپ اطمنیان بە یاری رژیم ایران می آیند و این همان طرح مهندسی شدەایی است کە برای جلوگیری از شکست قطعی حاکمیت جمهوری اسلامی از سوی دستگاە رهبری رژیم ایران همـوارە در دسترس می باشد.
بە دلیل نظارت و کنترل مستقیـم شخص خامنەایی در مقام رهبر جمهوری اسلامی امید چندانی برای بهبود وضعیت حقوق بشری و مسائل سیاسی داخلی وجود ندارد مگر ایـنکە خامنەایی اختیاراتی بە پزشکیان و کابینە او بدهد تا سطح نارضایتی مردم از حاکمیت را اندکی کاهش دهد اما آیا این اختیارات جزئی کە اگر دادە شود می تواند مرهمی بر داغ خانوادەهای دادخواە و کسانی باشد کە این چند سالە قربانی سیاستهای متحجرانە رژیم جمهوری اسلامی شدەاند. مسلمأ نە و تنها مهمی کە مردم آزادیخواە ایران خواهانش هستند برچیدە شدن کل حاکمیت می باشد خواە اصلاح طلب باشد یا اصولگـرا! چون سابقە اصلاح طلبها در دورەهای قبل بخصـوص دورە محمد خاتمی کە خود بنیانگذار اصلاح طلبی می باشد نشانگـر این واقعیت است کە هر حزب و سازمانی کە در چهارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی شکل بگـیرد و حتی در امور مملکت مشارکت نیز داشتە باشد خواهان تدوام عمر این رژیم می باشند و همە تحت امـر خامنەایی و ولایت فقیهی هستند کە او نیـز خواهان ایـجاد فضایی بستە و سرکوب مخالفانش با هر شیـوەایی می باشد و در چنین فضایی بە هیـچ وجە نباید انتظار تغیـیر اساسی رژیم ایران در سیاستهای داخلی اش باشیم و هر وعدەایی کە قبل از انتخابات شخص پزشکیان برای بهبود وضعیت و شرایط داخلی دادە است تنها برای حضور مردم در انتخابات برای مشروعیت بخشیدن بە کل نظام بودە است و عملی نمی شود یا خامنەایی جلوی عملی شدن آنرا می گیرد چون بقای حاکمیت را در سیاستهای متحجرانە و سرکوب گرانە خود بە نسبت مردمی کە خواهان دموکراسی و یکسانی هستند می داند و هـیچ درکی از آزادی بیان, اندیشه و دموکراسی ندارد و اوست کە با کمک دستگاها و نهادهایی همچون سپاە پاسداران تصمیمات کلان کشور در همە مسائل را می گیرد.
حضور محمد جواد ظریف با آن لبخندهای مضحکش در جریان تبلیغات مسعود پزشکیان و انتخابش به ریاست جمهوری و حمایتش از او این نکتـە را قوت می بخشد کە احتمال حضور او در کابینە ریاست جمهوری و شاید در پست سابقش همچون وزیر امور خارجە زیاد می باشد تا شاید او با توجە بە سابقەاش در این پست ارتباطات خارجی رژیم را از این سطح پایین اندکی بهبود بخشد. باید منتظر ماند و چینش کابینە پزشکیان را ببینیم کە آیا تا چە حد, و با توجە بە امر و نهی خامنەایی شرایط بە چە گونەایی تغییر می کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر