چهل و چهارمین سالگرد فرمان جهاد خمینی علیە مردم کردستان

 ۲٨مرداد ماه سالروز تداعی مبارزه ملت کورد در مقابل تهاجم و لشکرکشی لشکر جهل و خرافه حکومت اسلامی ایران است. فرمان جهاد خمینی علیه مردم کردستان در۲٨ مرداد ماه سال ۱۳٥٨، بر اساس دروغی فریبکارانه که ساخته و پرداخته خود حکومت تازه به قدرت رسیده رژیم اسلامی ایران بود شکل گرفت بر طبق این ادعای دروغین گفته شده بود: جمعی از خانوادەهای مسلمان در مسجد جامع سنندج بە اسارت گرفتە شدە و مورد تجاوز ضد انقلاب و کفار قرار گرفته اند.!!

"مقصود از ضد انقلاب احزاب کردستانی دمکرات و کومله بود که آنزمان در کردستان حضور داشتند و از محبوبیتی خاص در میان لایەهای جامعە کردستان برخوردار بودند و هستند."

 خمینی بە نظامیان تحت امرش دستور داد تا از طریق هوا، زمین و دریا به کردستان حمله کنند این در حالی بود و هست که در کردستان اصلأ دریای آزادی وجود ندارد! و این فرمان ضد بشری نشأت از سراسیمگی و شتاب داشت.

ابعاد جنایتی که عوامل وابسته و افراطی رژیم اسلامی به فرمان خمینی و با اجرای رئیس جمهور وقت ابولحسن بنی صدر به همراه خلخالی جلاد بر سر مردم شهرها و روستاهای کردستان و انقلابیون آوردند غیر قابل توصیف است. این فرمان جنایت کارانه تنها شامل سرکوبگران حکومتی نشد بلکه مردم عادی هم بسیج شدند و به کردستان یورش آوردند. بنی صدر "رئیس جمهور وقت" نظام دستور داد بند پوتین ها را باز نکنید تا غائلە کردستان را خاتمە می دهید. خمینی خود نیز، صادق خلخالی را به عنوان حاکم شرع کردستان منسوب کرد. بعد از این فرمان سراسر کردستان هـدف حمله جنایتکارانە و ضد بشری حکومت ایران قرار گرفت. نمونه بارز در این مورد، شهر سنندج بود که ٢٤ روز زیر شدید ترین حملات بود و عملأ شهر به ویرانەای تبدیل شد.

 از سویی دیگر صدور و اجرای فرمان خمینی باید بە قتل عام مردم روستاهای قارنا و قلاتان،صوفیان و به گلوله بستن زندانیان سیاسی در فرودگاه سنندج و پادگان مریوان، محاکمات نمایشی، مخصوصأ جوانان در دادگاهی چند دقیقەای توسط خلخالی نماینده خمینی را می توان اشاره کرد. هزاران خانه و منزل مسکونی ویران و هزاران انسان بی گناه قربانی این حکومت جنایتکار شدند و خانوادهای زیادی قربانی سیاست واپس گرایانه رژیم شدند. 

ستونهای نظامی ارتش و سپاه از راه زمین و هوا به کردستان حملەور شدند.

تهاجم ۲٨ مرداد توسط رژیم اسلامی تلاشی برای بی صدا نمودن انقلابی بود که می رفت بساط جنایتکاران اسلامی را در همان روزهای نخست بە قدرت رسیدنشان برچیند. ولی با وجود این همه درد و رنج و اعمال این همه ترفند و ریاکاری حکومت اسلامی ایران که کردستان را به پادگانی نظامی تبدیل کرده باید خاطر نشان کرد کە نه قادر به عملی کردن و تثبیت این قانون اسلامی در کردستان شده اند و نه می توانند جنبش آزادی خواهی این مردم را ضعیف یا از بین ببرند بلکه همواره کردستان سنگر مبارزه و رویارویی با این حکومت دیکتاتور می باشد.

بعد از حمله همە جانبە نظامی رژیم کە با فرمان خمینی صورت گرفت و با قتل عام مردم و ویرانی زیاد در کردستان همـراە شد و آن بهانەایی بود برای پاکسازی ضد انقلاب البته بە زعـم حاکمیون ،احزاب کردستانی برای جلوگیری از خرابی بیشتر و قتل و عام مردم مجبور شدند کە از شهرهای کردستان خارج شوند و رژیم با مستقر کردن نیروی ژاندارمری و سپاە و ارتش در کردستان عملأ کنترل شهرهای کردستان را برعهدە گرفت اما دست از جنایت و کشتار برنداشت و با دستگیری و اعدام مردمی کە برچسب عضویت یا طرفداری احزاب دمکرات و کومله را بە آنان می داد فضای رعب و وحشت را در کردستان اشاعە می داد کە برجستەترین این اعدامها ،اعدام ٥۹ جوان مهابادی در خرداد ماه ۱۳٦۲ بود کە با نظارت فرماندار وقت شهر مهاباد "جلایی پور" کە بعدها بە صفوف اصلاح طلبها پیوست بە انجام رسید. سن عدەایی از اعدام شدگان بە هجدە سال نرسیدە بود.

اکنون با گذشت بیش از چهار دهه از عمر این حکومت سرکوبگر و دیکتاتور و جنایتکار این خدعەها دیگر اثری ندارد و شاهد همبستگی و اتحاد مردم در سراسر کشور علیه کلیت این رژیم دیکتاتور هستیم.