22 سال پیش در چنین روزی (اول آذرماه)1377 شمسی داریوش فروهر و پروانه اسکندری، دو تن از چهرههای ملی و مبارز ایران، در منزل خود واقع در محله فخرآباد تهران با ضربات چاقو مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی کشته شدند. قتل این دو، آغازگر قتلهایی سیاسی در ایران بود که به قتلهای زنجیرهای معروف شد. بیست و دو سال است که هیچ دادگاه صالحی در داخل ایران به صورت علنی و شفاف به قتلهای سیاسی مخالفان و روشنفکران ایرانی طی دهه 60ـ70 شمسی رسیدگی نکرده و مسببان این فجایع توضیحی در مورد این جنایات به افکار عمومی ندادهاند.
داریوش فروهر از آغاز سال 1359 شمسی به صف منتقدین نظام جمهوری اسلامی پیوست و در جریان اعدامهای دهه شصت شمسی تعدادی از اعضای حزب وی اعدام شدند و خود وی نیز بارها از سوی حاکمیت تحت فشار و بازخواست قرار داشت ..
نظام جمهوری اسلامی سیاست کنار گذاشتن مخالفان خود را از اوایل به قدرت رسیدن به کار گرفته است و این روال را با سرکوب و ارعاب و ترور تا بحال ادامه می دهد ...
آنزمان که جمهوری اسلامی برای سرکوب مخالفان برون مرزی با محکومیت بین المللی روبرو گشت مسیر ترورها را به داخل تغییر داد و آن نیز زمانی رخ داد که فضایی نسبتا آزادتر نسبت به پیشتر در کشور از زمان به سر کار آمدن رییس جمهوری خاتمی و دوره اصلاحات در جریان بود. در اصل,سیاست خاتمی نیز همان سیاست حاکمیت بود تا در آن دوره که فضای جامعه بوی اصلاحات به خود گرفته بود کسانی روشنفکر و مخالف سیاستهای رژیم ایران که جو حاکم را تا حدی مناسب می دیدند آشکارا با سیاستهای رژیم ایران به مخالفت بپردازند که اکثریت آنان اشخاص روشنفکر و نویسنده و قشر صاحب قلم جامعه بودند و از سوی حاکمیت با سیاستی تندرویانه و ترور وسرکوب مواجه گشتند که این ترورهای سیستماتیک به قتلهای زنجیره ای نام گرفت ...
یاد داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری و همه آنهایی که به خاطر ابراز عقیده و روشنگری برای جامعه تحت ستم ترور شدند گرامی و نامشان جاودان باد...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر