صفحات روزنامەها, روز پناهجو را یادآوری می کنند, پناهجویان برای رسیدن بە کشوری امن بە دریا می زنند و غرق می شوند

 

بیستم ژوئن روز جهانی پناهجو یا پناهندگان یادآوری جهانی است برای رصد و شرایط آنان در سـراسر جهان برای اطلاع رسانی و بهبود وضعیت آنان.

هر ساله در این روز, سازمانهای حامی پناهجو و پناهندگان با یادآوری این روز از آنان یاد می کنند, به یادشان جلسات و کنفرانسهای زیادی برپا می شود, از مشکلات و معضلات سر راهشان سخن بە میان می آید, آمارهای جدید سالانە مهاجرت بە روز می شود, نهادهای حقوق بشری و اشخاص مدافع حقوق بشری بە جمع کنفرانسهای مربوط بە این روز می روند, راجع بە شرایط اسفناک و مبهم مهاجران گوشزد می کنند, هشدار می دهند و درخواست می کنند بە این موضوع مهم بهتر رسیدگی شود تا از حوادثی کە هموارە پناهجویان با خطرات ناشی از مهاجرتهای مخاطرە آمیـز‌ با آن روبرو هستند در امان بمانند. 

بعد از پایان نشستهای مربوط بە روز پناهندگان نتیـجەگیری می کنند و سخنان و نتایج را رسانەایی می کنند و این روال سالیان است کە ادامە دارد اما آیا این نشستها و جلسات تا چە حد بە موضوع پناهجویی و پناهندگی کمک می کند!؟ 

بە طور مدوام شاهد غرق شدن قایقهای حامل پناهجویان در دریا هستـیم کە بە امید رسیدن بە کشوری امن برای زندگی خود و در مواردی خانوادەشان را بە خطـر می اندازند و در موارد زیادی متأسفانە قایقها غرق شدە و پناهجویان فراوانی طی این سالها قربانی رٶیای رفتن بە کشورهای اروپایی را با مرگ خود در دریاها بە آب زدەاند.

اکثر مردمانی کە جان خود را بە خطر می اندازند و آنچە را کە دارند می فروشند و بە قاچاقچی می بخشند تا بە مقصدی امن برسند از کشورهای جهان سوم همچون آفریقا و کشورهای جنگ زدە خاورمیانە و افغانستان و ... هستند.

اما کسان دیـگری هستند کە از ایران نیز‌ این راە پر مخاطرە را انتخاب می کنند تا بە اروپا برسند در ایـنکە هر کس این حق را دارد مکان و چگونگی زندگی خود را خودش انتخاب کند حرفی نیست و همە این حق را دارند اما در این میان کسانی نیز هستند کە بە دلایل سیاسی و امنیتی و حتی تبعیض ملیتی مجبور بە مهاجرت می شوند و فرار را بر قرار ترجیح می دهند تا از خطر دستگیری و زندان و ... رها شوند. 

سه روز قبل در مورخە هفدهم ژوئن قایق حامل ۷٥ نفر از پناهجویانی کە از مسیر آبی از ترکیە عازم ایتالیا بودند غرق شد کە پنجاە نفر از آنان کە تعداد زیادی از کردستان ایران بودند در آبهای دریای سیاە غرق شدند و آرزوی رسیدن بە اروپا را با خود بە زیر آب بردند.

اگرچە این حادثە همچنان کە بە آن اشارە شد تازگی ندارد و طی ماهها و سالهای گذشتە مکرر اتفاق افتادە است, تنها تأسف و همدردی با بازماندگان از سوی مجامع حقوق بشری و کشورهای پذیرندە پناهجویان است کە بە دنبال آن بحث داغ روزنامەها و جراید شنیداری و دیداری می شود و برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی عملأ اقـدامی صورت نمی گیرد کە اگر اقداماتی اساسی انجام می شد مسلمأ اگر این رویدادها تکرار هم نمی شد حداقل کم و کمتر می شد.

کمیساریای عالی سازمان پناهندگان در کشورهای دومی کە پناهجو یا پناهندە در انتظار انتقال بە کشوری سوم هستند عملأ غیر فعال شدەاند کە این غیر فعالی تا حد بسیار زیادی دامن ایرانیانی کە بە دلایل مختلف در ترکیە پناهندە شدەاند را گرفتە است. جهت یادآوری در کشور ترکیە هستند پناهندگانی کە سالیان سال در انتظار انتقال بە کشوری سوم هستد و این در حالی است کە از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل قبول شدەاند و برای انتقال بە کشور سوم واجد شرایط شناختە شدەاند اما همچنان در انتظار هستند و در شرایط مبهم و وضعیت بد زندگی بە این امید کە مورد توجە کشورهای سوم قرار بگیرند روزگار می گذرانند کە این موضوع مورد توجە کسانی قرار می گیرد کە نمی خواهند بە سرنوشت کسانی دچار شوند کە عمر و زندگی خود را در انتظار انتقال بە شیوە قانونی بە کشور سوم سپری کردەاند و با هزینەهای گزاف راههای غیر قانونی را انتخاب می کنند تا بلکە بە کشورهای اروپایی برسند و در این بین شاهد هستـیم کە در بسیاری موارد چە برسرشان می آید.

اگر سازمان یو ان یا کمیساریای عالی سازمان پناهندگان در کشورهای ثانوی با دقت بیشتر و با تأمل با کشورهای پناهندە پذیر ارتباط بگیرند تا راهکارهای قانونی را برای آندستە از پناهجو و پناهندگانی کە در انتظار رفتن بە کشوری ثالث هستند را در نظر بگیرند مطمئنأ شاهد اینگونە حوادث نخواهیم بود یا حداقل کمتر خواهد شد.