ادعای الوهیت خامنەایی از زبان خودش! " زوال عقل یا خود خدا پنداری"

در مورخە دهم دی ماە ۱٤۰۲, علی خامنەایی در دیداری کە با خانوادە قاسم سلیمانی داشت با یادآوری خاطرەایی, گفت کە در دیداری کە بیست و چهار, پنج سال پیش با عدەایی سپاهی داشتە است با ذکر اینکە این عدە از فرماندهان سپاە بودند بە اقامە نماز مشغول شدەاند و بعد از اتمام نماز روی پلەایی نشستە است و صحبتی گرم و گیرا کردە است کە بە فکر خود او نیز نرسیدە بودە است البتە بە ادعای خودش کە گفت در واقع زبان او بودە است و حرف خدا!!!! . او این صحبت گرم و گیرا را زبان خدایی ادعا کردە است و خود را در جایگاە خدا پنداشتە است!

حال می توان اذعان ۳۴ سال پیش خامنەایی را کە از زبان خود او در مجلس خبرگان گفتە شد باور کرد کە در بین نمایندگان مجلس خبرگان کە او را بعد از مرگ خمینی همچون رهبر جمهوری اسلامی انتخاب کردند گفت کە:

                 باید بە حال جامعەایی کە او رهبرش باشد خون گریست.

از سوی طرفداران خامنەایی هموارە از او بە عنوان نائب امام زمان نام بردە می شود. ادعایی کە حالا بعد از این ۳٤ سال رهبری با صعودی چشمگیر در ادعایش گفتە است کە مقام خدایی دارد. این حجم از خود خدا پنداری خامنەایی بیش از آنکە در فکر و باور خود او باشد را حامیان و مداحان بیتش بە او القا کردەاند با ادعاهایی همچون اگر در تهران زلزلە بە وقوع نمی پیوندد حضور او در تهران می باشد و اگر او تهران را ترک کند در تهران زلزلە رخ خواهد داد! 

بر حسب روایتهای مذهبی اسلامی، اگر کسی در مقامی غیر از پیامبری ادعای نبوت را داشتە باشد مرتد محسوب می شود. بر حسب قانون تصویب شدە جمهوری اسلامی کە شخص خامنەایی بر مسند رهبریش نشستە است کسی کە این ادعا را داشتە باشد باید محرومیت از حقوق اجتماعی بە او تعلق بگیرد چون در قالب فرقەایی خاص  مدعی شدە است کە مقام خدایی و نبوت را دارد و همچون مفسد فی الارض شناختە می شود, البتە بە زعم قانون گذاران جمهوری اسلامی باید با او مقابله کرد.

 این قوانین و شرعیات مختص رهبران و مقامات ذوب شدە در ولایت خامنەایی نمی باشد و شخص رهبری با مصونیتی کە قبلا در مقام نیابت امام زمان " آخرین امام شیعیان " برای خود کسب کردە بود بە ولایت چسبیدە و تا ظهور امام زمان دست بردار این مقام نیست حال کە ادعای الهویت دارد باید ببینیم عواقب این ادعایش اگر ناشی از زوال عقل نباشد و واقعا در توهم خود خدا پنداری فرو رفتە باشد چە خواهد بود و حال کە این مقام را برای خود برگزیدە است چە روی خواهد داد و از این اختیار تازە تا کجا خواهد تاخت و بە کجا می رسد؟!