بحران پناهندگی و پناهندگان فراموش شده در ترکیه!

 در طول این دهه گذشته دنیا شاهد جنگهایی بوده است که خسارتهای جبران ناپذیری برای مردمان جهان به جا گذاشته است. به غیر از خرابی و خسارتهای فراوانی که کشورهای درگیر جنگ در ضمینه ویرانی زیر ساختهای کشورها متحمل شدند مردمان این کشورها به ناچار کشورشان را ترک کردەاند و موج آوارگی از این کشورها مشکلات و معضلات زیادی با خود داشته است که جامعه جهانی تاکنون با آن روبرو شده است...

این رویه از سال ۲۰۱۱ که کشور سوریه در داخل کشورش شاهد سرکوب معترضان از سوی حاکمین حزب بعث بر ضد مردم سوریه شد و به دنبال آن جریانات تندرو به موازات حزب بعث که با خشونت مردم را سرکوب می نمود درست شد و دخالت کشورها و طرفداری از مخالفان و موافقان, صحنه

جنگ در سوریه را وارد فاز جدیدی کرد که باعث شد موج زیادی از مردم سوریه به ناچار آواره شوند که این موج آوارگی کشورهای جهان را وا داشت تا موج پناهجویی را در ممالک خود بپذیرند تا آنجاییکه موج انسانی آواره به حدی زیاد بود که دول اروپایی و در صدر آنان کشور آلمان دروازەهای خود بر روی این موج فراوان انسانی گشود ...

اگر چه کشور سوریه در حال حاضر نسبت به آن دوره به آرامشی نسبی رسیده است اما متاسفانه جنگ داخلی و دخالت کشورهای دیگر به کلی به پایان نرسیده است .

 "دهه گذشته ،دهه آوارگی و هجوم مردمان کشورهای جنگ زده به کشورهای امن اروپایی بوده است. "

با حکمرانی طالبان در افغانستان موج زیادی از مردم این کشور نیز از ترس خشونت و تحجر طالبان این کشور را ترک کرده و آواره شدەاند کە عمدە مهاجرت آنان نیز به کشورهای اروپایی بوده است ...

در چند هفته گذشته با یورش روسیه به اکراین موج آوارگی مردم جنگ زده این کشور نیز به وقوع پیوست و با توجه به نزدیکی مرزهای اکراین با کشورهای اتحادیه اروپا دوباره مرزهای کشورهای اروپای غربی شاهد حضور مردم آواره اکراین برای دور ماندن از آتش جنگ است ،از برخورد چند گانه کشورهای اروپایی در برخورد و قبول کردن آوارگان که بگذریم به نکتەایی بر میخوریم کە بە غیر از این مواردی کە بە آن اشاره شد هستند کسانی که به دلایل عقیدتی و سیاسی و ترس از دستگیری و بازداشت و آزار، خطر راههای سخت رسیدن بە کشوری امن را قبول کردەاند و راهی کشورهای اروپایی شدەاند ...

اما در اینجا بە کسانی اشارە می کنم کە فراموش شدەاند و در کشورهای ثانوی منتظر انتقال به کشور سوم هستند و روی صحبتم کشور ترکیه می باشد و پناهندگانی که با وجود قبولی از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد و با تحمل سختیهای موجود کماکان روزگار مبهمی را سپری می کنند ، تعداد زیادی پرونده قبولی پناهجویان ایرانی و حتی افغانی در بخش کشوری کمیساریای عالی سازمان پناهندگان در حال خاک خوردن است و متاسفانه و با توجه ناکار آمدی و کم فعالیتی این سازمان کماکان این شرایط وجود دارد و اداره مهاجرت ترکیه که مسٶلیت پذیرش و قبولی و تا حدی انتقال پناهندگان را عهده دار شده است عملا از این مسٶلیت شانه خالی کرده است و شاید مسائلی دیگر است که پناهندگان از آن بی خبر هستند!!

در میان پناهندگانی که قبولی کمیساریای عالی سازمان پناهندگان در ترکیه را دارند عدەایی هستند کە بە دلایل نشر و نوشتن و فعالیتهای رسانەایی و حقوق بشری و رهایی از ترس دستگیری و آزار و شکنجە رژیم ایران مجبور بە ترک خاک ایران شدەاند و با توجە بە سابقە ربودن و حتی ترور مخالفان رژیم ایران در کشور ترکیە ،این امکان بە دور نیست کە این عدە مورد آماج خشونت بی مرز رژیم ایران قرار بگیرند...

بە امید اینکە این فراموش شدگان کە در سایە جنگهای منطقەایی به فراموشی سپرده شدەاند از این بلاتکلیفی رهایی یابند و کشورهایی کە پناهندە پذیر هستند و آمارهایی برای پذیرش پناهندە ارائە میدهند برای انتقال این عدە فراموش شدە نیز تلاش نمایند.