یادآوری به چالش کشیدن نظام جمهوری اسلامی ایران در سالگرد واقعه کوی دانشگاه

 در تاریخ هجدهم تیر ماه سال 1378 و در پی اعتراضات دانشجویان در کوی دانشگاه تهران که بدنبال فضای باز سیاسی که در جامعه آنزمان ایران پدید آمده بود و به اصلاحات نام گرفته بود و با انتخاب سید محمد خاتمی بعنوان رئیس جمهور شکل گرفته بود عده ای لباس شخصی و ماموران اطلاعاتی و امنیتی که مستقیما از حاکمیت حکم گرفته بودند با یورش به دانشجویان کوی دانشگاه که در اعتراض به توقیف روزنامه سلام که زبانحال جریان اصلاح طلبی بود برگ تاریک دیگری در تاریخ پر از سرکوب و ارعاب رژیم ملایان در ایران رقم زدند.

آمار دقیقی از قربانیان آن چند روز پس از شروع سرکوب هجدهم از سوی ماموران لباس شخصی و نیروی انتظامی صورت گرفت در دست نیست اما به گفته بعضی منابع مستقل فعالان حقوق بشری  در آن زمان هفت نفر قربانی خشونت افسار گریخته مامواران لباس شخصی و نیروهای انتظامی که مستقیما زیر نظر حاکمیت عمل میکردند شدند,و یک دانشجو بر اثر اصابت گلوله چشمش تخلیه شد و عده ای نیز مجروح و مصدوم شدند و تعدادی از دانشجویان نیز دستگیر و زندانی شدند و فضای پایتخت تحت تاثیر این واقعه ملتهب گشت و رژیم با توجه به خطری که احساس میکرد فضای شهر را به شکل دامنه داری تحت کنترل درآورد و با دستگیری فعالان سیاسی و حقوق بشری سعی در کنترل وضعیت ملتهب پایتخت داشت ...

این واقعه  شروع اعتراضاتی  را رقم زد که تا آن وقت  و از بدو تاسیس رژیم جمهوری اسلامی ایران کم سابقه بود و حرکتی را منجر شد که دانشجو و قشر تحصیلکرده و روشنفکر جامعه ایران را بر آن داشت که برای احقاق حقوق از دست رفته شان را حتی که در فضای مرعوب که حاکمیت بوجود آورده است را طلب کنند و در یک جمله میتوان گفت که واقعه کوی دانشگاه در هجدهم تیر ماه 1378  به چالش کشیدن نظامی بود که برای استمرار حاکمیتش  سرکوب و ارعاب را در پیش گرفته بود و این سیاست را تا بحال که چهل و دو سال از استقرار حکومت جمهوری اسلامی میگذرد ادامه می دهد و بعد از واقعه کوی دانشگاه با معترضان و مخالفانش فقط با خشونت و قهر آمیز برخورد میکند و سلولها و زندانهای رژیم مملو از انسانهایی است که به خاطر ابراز عقیده و باورهایی که نظام با آن موافق نیست به زندان گسیل داده شده اند و هر تجمع و اعتراضات مردمی را با نهایت خشونت و با گلوله و تفنگ و زندان و اعدام پاسخ میدهد...

یاد قربانیان واقعه کوی دانشگاه گرامی باد که با خیزش و اعتراضات بحقشان فضایی را رقم زدند که تابوی رژیم را که با رواج وحشت و ارعاب سعی در سرکوب مطالبات جامعه داشت شکستند.