شلیر مام‌ قادری پس از ۳ ماه با تودیع وثیقه ۱۵ میلیاردی از زندان ارومیە آزاد شد

شلیر مام‌ قادری زن جوان ۳۴ ساله کُرد اهل مهاباد, پس از سه ماه بازداشت خودسرانه با تودیع وثیقه سنگین ۱۵ میلیارد تومانی به‌صورت موقت از زندان مرکزی ارومیه آزاد شد.

روز سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵, شلیر مام‌قادری پس از ۹۱ روز بازداشت خودسرانه و تحمل شکنجه‌های جسمی و روحی شدید در دوران بازداشت و بازجویی, با تودیع وثیقه ۱۵ میلیارد تومانی به‌صورت موقت و تا زمان برگزاری دادگاه از زندان مرکزی ارومیه آزاد شد.

در طول بازداشت و بازجویی, شلیر مام‌ قادری به‌شدت تحت شکنجه‌های جسمی قرار گرفته بود و این شکنجه‌ها منجر به شکستگی و خونریزی شده بود, به‌گونه‌ای که نیروهای امنیتی ناچار شده‌ بودند او را تحت تدابیر شدید امنیتی به بیمارستان منتقل کنند تا تحت عمل جراحی قرار گیرد.

شلیر مام قادری با بیماری سرطان سینە دست و پنجە نرم می کند و در طول بازداشت, بازجویی و زندانی نگرانی های زیادی درباە وضعیت جسمانی وجود داشت و در حالیـکە از دسترسی داروهای مرتبط با بیماریش محروم ماندە بود تحت شکنجە های جسمی زیادی قرار گرفتە بود

شلیر مام‌ قادری از بهمن ۱۴۰۴ تاکنون در دو مرحله بازداشت شده است و سرپرستی دو فرزند دختر خود, از جمله یک کودک خردسال, را برعهده دارد. با این حال در هر دو مرحله بازداشت از دسترسی به وکیل, دارو و ملاقات با خانواده محروم بوده و فرزندانش بدون سرپرست مانده‌اند. او طی مدت بازداشت‌ها تنها تماس‌های کوتاهی با خانواده داشته است.

شلیر مام‌ قادری, بامداد پنج‌شنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ و در پی یورش نیروهای امنیتی به منزلش و بدون ارائه حکم قضایی, به‌صورت خودسرانه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. این دومین بازداشت خودسرانه او طی سه ماه گذشته بود.

اتهام و دلیل بازداشت خودسرانە شلیر مام قادری از سوی نهادهای امنیتی, ارتباط با خانوادەهای جان باختگان اعتراضات عنوان شدە است.

شلیر مام قادری پیشتر در نیمه‌شب ۱۲ بهمن ۱۴۰۴, توسط ده‌ها نیروی امنیتی مسلح که با شکستن در منزل و همراه با خشونت, تهدید و فحاشی وارد خانه شده بودند، بازداشت شد, به‌گونه‌ای که حتی اجازه پوشیدن لباس مناسب نیز به او داده نشدە بود. او در آن زمان به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی اداره اطلاعات مهاباد منتقل و در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ پس از تودیع وثیقه دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

شلیر مام قادری در بازداشت نخست, تحت شکنجه شدید جسمی و روحی قرار گرفته و یکی از پاهایش شکسته بود, به‌ نحوی که پس از آزادی مستقیماً به بیمارستان منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفتە بود و همچنان نیازمند ادامه درمان بود. در آن بازداشت نیز او از دسترسی به وکیل و ملاقات با فرزندانش محروم بوده است.