بعد از حریق گستردە چند روز قبل در کوە آبیدر سنندج و حضور جمعی از فعالین زیست محیطی در محل وقـوع حادثە و جان باختن حمید مرادی دبیر انجمن زیست محیطی شنەی نوژین کردستان بە دلیل سوختگی شدید جسمی, طی دو روز گذشتە دو تن دیـگر از فعالین خودجوش زیست محیطی بە نامهای چیاکو یوسفی نژاد و خبات امینی نیز بر اثر سوختگی شدید جان باختند و جاودانە شدند.
حضور چشـمگیر مردم سنندج در جریان تشییع و تدفین فعالین جانباختە محیط زیست یکی از جلوەهای همدلی و همراهی مردمانی از جنس اتحاد و عشق بود کە آنرا بە همە نشان دادند, همچنین سر دادن شعارهایی در محکومیت جمهوری اسلامی همچون مسببین واقعی این حادثە از نکات مهم اجتماع مردم قدر شناس کردستان در مراسمات تشییع و تدفین جانباختگان مهار آتش سوزی کوە آبیدر سنندج بود.
جمهوری اسلامی و نهادهای مرتبط با حوادث آتش سوزی, سیل و زلزلە در نهایت بی مسئولیتی و بی لیاقتی در بسیاری از مواردی این چنینی عمل می کنند یا بهتر آن است کە بگوییم در برخی موارد اصلأ عمل نمی کنند! و یا زمانی می رسند کە کار از کار گذشتە است. جان مردم برای مسئولان بی لیاقت جمهوری اسلامی اهمیتی ندارد, تنها هنر بی هنران جمهوری اسلامی: سرکوب, دستگیری و زندان و اعـدام منتقدان و مخالفانش می باشد کە در آن بسیار خبرە است.
حاکمیت مستبد و بی لیاقت جمهوری اسلامی عامل اصلی همە بلاهای طبیعی و غیر طبیعی می باشد.
حضور انبوە مردم سنندج در مراسم تشییع و تدفین چیاکو یوسفی نژاد
امروز یکشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۴, قوه قضائیه جمهوری اسلامی از اعدام دو زندانی سیاسی: بهروز احسانی اسلاملو و مهدی حسنی در زندان اوین خبر داد, این دو زندانی سیاسی با اتهاماتی چون بغی, محاربه و افساد فیالارض و عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران و زیر نظر قاضی ایمان افشاری, به مرگ محکوم شده بودند کـە سحرگاە امروز یکشنبە حکم اعدامشان اجـرا شد.
این اعدامها در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر, موجی از سرکوب اعتراضات مردمی, بازداشتهای فراوان, صدور احکام سنگین و اعدامهای پیدرپی در جریان است. بنابر گزارش منابع حقوق بشری, در ایران هر ۴ ساعت یک نفر اعدام میشود!
سناریوی اکثر اعدام ها مشابهاند:اتهامات کلی و مبهم,دادگاههای غیرعلنی و اعترافات زیر فشار و شکنجەهای جسمی و روحـی
اعدام بهروز احسانی اسلاملو و مهدی حسنی, تازهترین نمونه از بازگشت جمهوری اسلامی به سیاست ترسافکنی با چوبه دار است. هر بار که مردم فریاد میزنند و درصدد اعتراض هستند و همچنین هر زمان کە جمهوری اسلامی با سرخوردگی بین المللی و شکست سیاست خارجی مواجە می شود با اعدام, سرکوب و زندان با مخالفانش مقابـلە می کند تا بە زعم خودش فضای ملتهب جامعە را کنترل کند و شکستهای برون مرزی اش را لاپوشانی کند سیاستی مضحک و نخ نما شدە کە نمی خواهد آن را تغـییر دهد.
پافشاری مقامات قضایی و مسئولان جمهوری اسلامی در صدور و اجرای حکم اعدام هیچگاە امنیت را بە جامعە نمیآورد و هیچگونە مشروعیتی نیز ندارد فقط افکار عمومی جامعه را بە هم زدە و خشم فروخورده مردم را عمیقتر میکند.
در پی آتش سوزی در ارتفاعات کوە آبیدر سنندج, حمید مرادی بە همراە چندین نفر و داوطلبانی کە برای مهار حریق بە محل آتش سوزی رفتە بودند دچار سوختگی شدید شدند کە حمید مرادی بر اثر شدت جراحات ناشی از سوختگی در بیمارستان کوثر سنندج جان باخت, در این سانحە شش نفر دیگر از فعالین محیط زیست نیز دچار سوختگی شدەاند کە حال دو نفر از آنان وخیم گزارش شدە است.
حمید مرادی فعال محیط زیست, وکیل دادگستری و دبیر انجمن زیست محیطی شنەی نوژین بود.
فعالان مدنی با ارزیابی, آتش سوزی در آبیدر سنندج, آنرا حادثەایی عمدی عنوان کردەاند و خواستار تحقیق فوری دربارە عوامل آن و پاسخگویی مسئولان, تجهیز و حمایت همە جانبه از نیروهای داوطلب مردمی در برار فجایع مشابە شدەاند.
بە دلیل نبود حمایت های لازم و بسترهای مناسب از سوی مسئولان دولتی و نهادهای مرتبط در مواقع آتش سوزی برای اطفای حریق در مناطق کوهستانی بە ویژە در کردستان هموارە شاهد حوادثی اینگونە هستیم و همیشە قبل از اینکە نهادهای دولتی و حکومتی اقدامات لازم را بە کار بگیرند, این افراد داوطلب و فعالین زیست محیطی هستند کە جان خود را بە خطر انداختە و با کمترین امکانات برای مهار آتش سوزی دست بە کار می شوند کە در این میان متأسفانە کسانی نیز کە شیفتە و عاشق محیط زیست هستند قربانی می شوند تا بی کفایتی مسئولان دولتی و حکومتی جمهوری اسلامی در مقابلە با حوادث این چنینی بیشتر بە چشم بخورد!
سایت حقوق بشری هرانا در گزارشی با استناد به بررسیهای خود نوشت در حال حاضر دستکم ۵۶ زندانی در زندانهای سراسر کشور با اتهامات سیاسی یا امنیتی، حکم اعدام دارند. این گزارش به اسامی، محل نگهداری، اتهامها و وضعیت حقوقی این افراد پرداخته است.
هرانا نوشت بیشترین تعداد این احکام از سوی دادگاههای انقلاب تهران صادر شده و شعبه ۱۵ به ریاست ابوالقاسم صلواتی، شعبه ۲۶ به ریاست ایمان افشاری و شعبه ۲۸ به ریاست محمدرضا عموزاد، نقش پررنگی در صدور این احکام داشتهاند.
همچنین در ارومیه، مشهد، اهواز، رشت، زاهدان و ماهشهر نیز احکام اعدام متعددی علیه زندانیان سیاسی و امنیتی صادر شده و جزو مراجع قضاییای هستند که بیش از یک زندانی سیاسی را به اعدام محکوم کردهاند.
اتهام اصلی بسیاری از این زندانیان بغی و محاربه عنوان شده و شماری از آنها پس از نقض حکم در دیوان عالی کشور، دوباره در شعبههای همعرض دادگاههای انقلاب به اعدام محکوم شدهاند.
هرانا با استناد به گفتههای وکلای برخی از این زندانیان تاکید کرد که بسیاری از آنها از حق دادرسی عادلانه محروم بودهاند، حق دسترسی به وکیل مستقل نداشتهاند و روند قضایی در مورد آنان فاقد شفافیت بوده است.
منبـع: سایت حقوق بشری هـرانا
احکام اعدام پنج زندانی سیاسی کُرد اهل بوکان امروز دوشنبە ۱٦ تیر ماە بە طور رسمی و علنی در شعبە اول دادگاە انقلاب ارومیە بە اتهامات بغـی و محاربە صادر شد.
پژمان سلطانی, سوران قاسمی, طیفور سلیمی بابامیری, رزگار بیگ زادە بابامیری و کاوە صالحی پنج زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان ارومیە هستند کە با خطر اعدام روبرو شدەاند.
تمامی مستندات پروندە این محکومین بە اعدام بر مبنای گزارش ها و تحقیقات ادارە اطلاعات و همچنین اعتراف آنها در بازداشتگاە ادارە اطلاعات تهیە و تنظیم شدە است و هیـچگونە مدرک مستندی کە جرم آنها را بە شـیوە واقعی ثابت کند بە دادگاە ارائـە نشدە است.
این پنج نفر در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت سال ۱٤۰۲ بە دلیل مشارکت در اعتراضات خیزش سراسری زن زندگی آزادی در شـهر بوکان از سوی نهادها و نیروهای امنیتی بازداشت شدە و بە بازداشتگاە ادارە اطلاعات ارومیە منتقل شدە و با شکنجەهای روحی و جسمی تحت بازجویی قرار گرفتەاند.
ژینو بیگزاده بابامیری, دختر رزگار بیگ زادە بابامیری زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان ارومیە, پنجشنبه ۱۲ تیرماه با انتشار مطلبی در حساب ایکس خود نوشت:
بابا محکوم به اعدام شد.
او در این مطلب اشارهای به اتهام مطرح شده علیه پدرش و دادگاه صادر کننده حکم او نکرد اما پیشتر گفته شده بود که رزگار بیگزاده بابامیری در دادگاه انقلاب با اتهاماتی از جمله بغی مواجه شده است.
بابامیری پیشتر در بهمنماه ۱۴۰۳ در از سوی دادگاه کیفری یک ارومیه و با اتهام مشارکت در قتل در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱, به ۱۵ سال حبس محکوم شده بود.
رزگار بیگزاده بابامیری در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲ در جریان خیزش زن زندگی آزادی به همراه تعدادی دیگری از شهروندان به دلیل شرکت در اعتراضات مردمی بوکان, توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در ارومیه منتقل شد.
وی چند ماه بدون حق ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل در سلول انفرادی نگهداری و برای انجام اعترافات اجباری تحت شکنجه قرار گرفت و سپس به زندان مرکزی ارومیه انتقال یافت.
کیفرخواست وی در یک پرونده مشترک با پژمان سلطانی, کاوه صالحی, سوران"علی" قاسمی و جوانمرد مام خسروی به اتهامهای بغی,محاربه, اجتماع و تبانی, همکاری با دول متخاصم و قاچاق تجهیزات دریافت اینترنت ماهوارهای استارلینک صادر شده است.
۲۴ تیر ۱۴۰۳ ـ خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران ویدیویی از اعترافات اجباری وی و ۳ نفر دیگر از همپروندهایهای او را منتشر کرد.
بیگزاده طی یک دورهی بازداشت که حدود ۱۳۰ روز به طول انجامید, تحت فشارهای شدید قرار گرفت و از همان ساعات اولیهی بازداشت با ضربوشتمهای سنگین, تهدید به مرگ, اعدامهای صوری, شوک الکتریکی, بیخوابی اجباری و اشکال متنوع دیگری از شکنجه مواجه شده بود.
در نامەایی کە ۲۱ فروردین ۱٤۰٤ رزگار بیگ زادە بابامیری در زندان ارومیە نوشە بود توضیح میدهد که چگونه با فریب یک مأمور معرفیشده با نام سعیدی از اداره اطلاعات به مکانی در حومه بوکان کشانده شدە است. پس از مراجعه به محل, به زور بازداشت و به اداره اطلاعات بوکان منتقل می گردد, جایی که تحت شکنجههای سیستماتیک توسط شش بازجو، از جمله افرادی با اسامی مستعار سعیدی, قربانی و حجتی که گفته میشود رئیس اداره اطلاعات بوکان بوده قرار گرفتە است.
رزگار بیگ زادە بابامیری
از سال ۲۰۲۳, ایران و پاکستان میلیون ها پناهجوی افغان را مجبور کردەاند تا بە افغانستان بازگردند. بسیاری از پناهجویان افغانی تابحال افغانستان را ندیدەاند.
پناهجویان افغان ناچار شدند به کشوری بازگردند که تغییری کلی کردە است و تقریباً هیچ منبعی برای حمایت از آنان وجود ندارد. تأمین نیازهای اولیهشان بسیار دشوار است و با آیندەایی مبهم روبرو هستند
از اواخر سال ۲۰۲۳ حدود ۳ میلیون شهروند افغانستانی از ایران و پاکستان اخراج شدەاند. آنها در کشورشان بیگانەایی بیش نیستند. در حالیکه مردان سعی می کنند به هر قیمتی که شده از خانوادەهایشان حمایت کنند, زنان در دوران حاکمیت طالبان با محدودیتهای شدیدی در زندگی روزمرەشان روبرو هستند و با توجە بە سیاست های زن ستیزانە حکومت طالبان در افغانستان, شرایط زنان بسیار وخـیم و نگران کنندە می باشد کە با معیارهای حقوق بشری منافات دارد.
آنتونیو گوترش, دبیرکل سازمان ملل متحد در آخرین گزارشی کە راجع به افغانستان منتشر کرد از کشورهای میزبان پناهجویان افغانی ها خواست که به آنها پناه بدهند و تعهدات بین المللی را زیر پا نگذارند تا اطمینان حاصل شود که بازگشت پناهجویان افغانی به کشورشان همیشه داوطلبانه صورت می گیرد.
دبیرکل سازمان ملل متحد گفت: پناهجویان با چالش های زیادی روبرو هستند که تامین مسکن, اشتغال و دسترسی به خدمات اولیه از آن جمله است.
به گفته مقام های طالبان روزانه تا ۱۰ هزار زن, مرد و کودک افغان در ایران از گذرگاه مرزی اسلام قلعه عبور می کنند تا خود را به افغانستان برسانند.
سازمان های امدادگر از شرایط فاجعه بار زندگی در افغانستان گزارش می دهند. به گفته آن ها سرپناه مناسب وجود ندارد, بسیاری از مردم از سوءتغذیه رنج می برند و هیچ راهکاری برای ادغام مجدد پناهجویان اخراجی وجود ندارد.
بعد از جنگ دوازدە روزە میان اسرائیل و جمهوری اسلامی فشار بر پناهجویان افغانی از سوی مسئولان و مقامات جمهوری اسلامی زیاد شدە است و این روزها شاهد اخراج هزاران تن از مهاجران افغانی هستیم کە همچنان کە بە آن پرداختە شد بسیاری از آنان تاکنون حتی کشورشان را ندیدەاند!
