بسیاری از انسانهای بیگناه در دنیای آشفته امروز قربانی شکنجه و خشونتهای رنجآور میشوند. رنجهای آنان زیر بمباران خبرهای ریز و درشت و اطلاعات لازم و نالازم پنهان میماند.
کنوانسیون مبارزه با شکنجه سازمان ملل متحد از 26 ژوئن 1987 میلادی کار خود را آغاز کرد.توافقنامه منع جهانی شکنجه گامی اساسی در جهت بهبود وضعیت حقوق بشر در جهان بود. برای تجدید خاطره با این روز تاریخی, اجلاس عمومی سازمان ملل در سال 1997,روز 26 ژوئن را روز جهانی پشتیبانی از قربانیان شکنجه اعلام کرد.
شاید امروز، 26 ژوئن (5 تیر) به عنوان روز جهانی حمایت از قربانیان شکنجه فرصت مناسبی باشد تا ضمن اینکه نگاههای بشردوستانه را به سمت درک بیشتر رنجهای قربانیان جلب میکنیم خواستار بیداری اراده جهانیان در محکومیت هر نوع شکنجه و خشونت شویم.
بدترین انواع شکنجه را از جمله میتوان در زندانها و بازداشتگاههای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران پیدا کرد. همه آمارهای موجود به نقل از سازمانهای مدافع حقوق بشری و سازمان عفو بین المللی این واقعیت را آشکار میسازد که نظام جمهوری اسلامی ایران یکی از کشورهایی است که در ضمینه نقض حقوق انسانی زندانیان بخصوص زندانیان عقیدتی و سیاسی جزو آن دسته از حکومتهایی است که در رده نخستین این آمار قرار دارد و شکنجه گران در زندانهای جمهوری اسلامی با شدیدترین نوع شکنجه ها و همچنین اعترافات اجباری با این دسته از این زندانیان برخورد میکنند و در موارد بسیاری زندانیان سیاسی و عقیدتی در زیر شکنجه جان میسپارند...
اگرچه جوامع حقوق بشری و سازمان عفو بین الملل هر ساله با انتشار آمار و اعلامیه و تومارهای بلند برخورد قهر آمیز و شکنجه گرانه مسئولان قضایی و نهادهای امنیتی رژیم ایران را با زندانیان سیاسی و عقیدتی اعلام کرده و محکوم میکنند اما متاسفانه هیچ اثری در تغییر رفتار نهادهای قضایی و امنیتی که مستقیما از شخص اول مملکت و رهبر ایران دستور میگرند دیده نمیشود و شکنجه و آزار جسمانی زندانیان و اعترافات اجباری که خود در زیر شکنجه به انجام میرسد به بخش جدایی ناپذیر سیاست برخورد با زندانیان سیاسی و عقیدتی نظام جمهوری اسلامی بدل گشته است.
انتخابات دوره سیزدهم ریاست جمهوری در ایران در حالی به پایان رسید که هنوز آماری واقعی از حضور مردم در این انتخابات در رسانه های جهانی ارائه نشده است و تنها رسانه های داخلی در ایران و آنهم در زیر سایه سانسور و دروغ آماری ضد و نقیض را اعلام کرده اند که به دلیل سابقه و عقبه نشر اخبار کذب باور کردن به این آمار بسی دشوار است ...
به هر صورت که باشد اکنون رئیسی به عنوان رئیس جمهور منتخب نامش بر سر زبانها افتاد و رسمیت پیدا کرد, و همین کافی است که به این نکته برسیم که حضور مردم آن نبوده که آمارهای حکومتی اعلام کرده اند. و نام کسی بعنوان رئیس جمهور از صندوقهای رای بیرون آمده است که اگرچه محبوب رهبر است اما جامعه ایرانی و جریان اصلاح طلب که به موازات جریان اصولگرا از محبوبیت محسوستری در سطح جامعه ایرانی برخوردار است و جمعیت بیشتری را نیز شامل میشود و این درصد آمارهای دروغ حکومتی در این کارزار انتخاباتی را بهتر مشخص میکند. اگرچه اعتماد کلیت جامعه ایرانی به هیچکدام از جریانات سیاسی موجود در ایران نمانده است و اصلاح طلبها نیز در زیر امر و نهی رهبری و نهادهای پشتوانه او هستند و کارنامه آنها نیز در این دو دهه و خصوصا در دو دوره اخیر ریاست جمهوری روحانی کارنامه ای سیاه بوده است .
سابقه رئیسی در دستگاه قضایی و کشتار و اعدام فله ایی دهه شصت و شصت و هفت و بیانه هایی که در محکومیت او در سازمانهای حقوق بشری و عفو بین الملل بارها داده اند و ایشان را عضو انجمن مرگ اعدامهای سال شصت و هفت میشناسند مطمئنا برای رئیسی که همچون شخص دوم مملکت به رئیس جمهوری رسیده است عواقب بین المللی در پی خواهد داشت البته در شرایطی که دول جهانی و خصوصا غربی با حکومت اسلامی ایران مماشات نکنند و حقوق حقه مردم زیر ظلم و ستم این نظام را نادیده نگیرند.
هدف از انتخابات و پروسه رای گیری برای انتخاب کسانی که برای ادره,مدیریت و یا مسئولیت کشورها در پارلمان,ریاست جمهوری,نخست وزیر و یا حتی در سطح پایین مدیریتی همچون شوراهای شهر و روستاها هدفی مهم است که مردم خود مستقیما در اداره کشور و پیرامونی که در آن زندگی می کنند دخالت دارند و معنی و مفهوم دموکراسی و حاکمیت مردم بر مردم را نمایان میسازد.
در خیلی از کشورها و ممالک دنیا این پروسه برای شکل گیری دموکراسی و ترویج مدنیت به بخش اصلی سیاستهای آن کشورها صورت میگیرد و این پروسه حداقل در قرن معاصر همه گیر شده است اما در معدود کشورهایی که از دموکراسی تنها نامش را یدک می کشند و در اساس با کلیت دموکراسی و آزادی و حق سرنوشت مردم برای اداره کشور مخالف هستند و هدف از انتخابات تنها مشروعیت بخشیدن به تداوم حاکمیت حاکمان میباشد تا جهانیان به این باور برسند که در کشورهای فوق نیز دموکراسی حاکم است و اذهان عمومی جهان را فریب دهند از جمله این کشورها که اساسا حاکمان و سردمداران آن دموکراسی را فقط بلدند نامش را بر زبان بیاورند کشور و حاکمان ایران میباشد در کشور ایران شخص ولی فقیه تحت نام رهبری نظام بر مسند قدرت تکیه زده است و نهادهای اجرایی,قضایی و قانون گذار تحت امر و نهی وی میباشند و عملا نقش مردم که در انتخابات مدیران و نمایندگان پارلمان در این چهل و دو سال به انتخابات و رای گیری گسیل داده شده اند نقشی کاملا فرمالیته و همانگونه در فوق ذکر شد برای فریب اذهان و افکار جهانی و با صرف هزینه های هنگفت که آنهم از جیب مردم خرج این به اصطلاح انتخابات میشود صورت میگیرد...
شخص ولی فقیه که در طول بر سر کار آمدن رژیم اسلامی و حاکمیت ملاها نمود پیدا کرده است دارای قدرتی بلامنازع میباشد که در مدت زمان تاسیس این نظام تابحال دو نفر بوده اند ابتدا خمینی و بعد از مرگ او در سال 1368 شمسی با انتخابی که شخص رفسنجانی در سمت رئیس مجلس خبرگان در آن نقشی کاملا چشم نواز داشت خامنه ای همچون ولی فقیه و رهبر نظام جمهوری اسلامی ایران برگزیده شد که تابحال در این سمت بر مسند حاکمیت تکیه زده است و با پشتیبانی نهادهایی نظامی همچون سپاه پاسداران قدرتی افزون برای شخص خود و اطرافیانش پیدا کرده است و هر کس که با سیاستها و خط فکری وی مخالف باشد کنار گذاشته میشود از جمله همین رفسنجانی که خودش در رهبری خامنه ایی نقشی اساسی داشت از سوی خامنه ای مغذوب گشت و چگونگی مرگش نیز کماکان مبهم مانده است,در کل در کشورهایی از این دست حق انتخاب سرنوشت و انتخابات اگر هم باشد تنها نمایش و سیرکی مضحک میباشد و مردم همچون ابزاری غیر مستقیم در بقای حاکمین و ادامه سیاستهای تک روانه آنان نقش ایفا میکنند اما در این دوره انتخابات که برای انتخاب ریاست جمهوری و انتخاب شوراهای شهر و روستاها به اذعان آمارهای رسمی خود مراکز آمارگیری کشور درصد مشارکت مردم در این انتخابات به نسبت دوره های پیش در سطحی بسیار پایین قرار دارد که ماهیت و وجود حاکمیت را به چالش کشیده است .
بنیاد "نەمـران" (زنده یادان) در سال ۲۰۱۹ میلادی ابتدا توسط جمعی از بستگان افرادی که قربانی جنایات حکومت جمهوری اسلامی ایران اعم از "اعدام" "ترور"گمشدگان قهری و غیره" تاسیس گردیده و مدیریت شده است, بنیاد "نەمـران" کاملا مستقل و بدون وابستگی سیاسی یا عقیدتی میباشد.اعضا و گردانندگان آن نیز به صورت داوطلبانه و به دور از هر گونه وابستگی سیاسی ,عقیدتی و مادی تنها در راستای اهداف و آرمانهای مشخص و تعیین شده در این بنیاد حقوق بشری فعالیت می نمایند.
اهداف مشخص این بنیاد مستقل,شناساندن و معرفی کسانی است که قربانی سیاستهای ناجوانمردانه رژیم ایرن شده اند و با زندانی کردن و اعدام و شکنجه خانواده های زیادی را داغدار کرده اند و در این هدف والا , تمامی اعضاء و کارکنان این بنیاد با همتی عالی و پشتکار سعی در بازتاب و شناساندن این اعمال غیر انسانی حکومت و حاکمان و عاملان و آمران این جنایتهای اسفناک و غیر انسانی دارند تا خون به ناحق ریخته و ظلم و ستمی که به آنان روا داشته شده است پایمال نشود و صدای دادخواهی خانواده هایی باشند که پدران, فرزندان و بستگانشان به خاطر عقاید و آرمانهای سیاسی و یا بیگناه قربانی سیاستهای واپس گرایانه رژیم ایران شده اند.
آدرس وبسایت بنیاد نەمـران: https://nemiran.com/roj/
متاسفانه امروز جمعه مورخه چهاردهم خرداد ماه در طی حادثه ایی جاده ایی و در جاده شهر مریوان به بانه تعدادی از فعالین محیط زیست و کوهنوردان عضو انجمن سبز چیای مریوان جان خود را از دست دادند و عده ای نیز دچار مصدومیت شدند.
به نقل از اخبار منتشر شده از سوی انجمن سبز چیای مریوان گروهی از کوهنوردان این انجمن فعال محیط زیستی برای کوهپیمایی مشترک با گروه کوه نوردی "هاوژین" شهرستان بانه عازم این شهرستان شدند که متاسفانه در طول مسیر با حادثه ایی جاده ایی روبرو شدند که بنابر گزارش رسیده چهار عضو انجمن سبز مریوان به اسامی :
شعله قادری, آرشام عزیزی, داود باخیش و کاوه خسرو زاده جان باختند وتعدادی نیز طی این حادثه مصدوم شدند قابل یادآوری است که انجمن سبز چیای مریوان انجمنی شامل دوستداران زیست محیطی می باشد که ضمن فعالیت محیط زیستی برای توسعه این امر خطیر در جذب دوستداران زیست محیطی و همچنین کوهنوردی فعالیت دارد و تاکنون برای نیل به این هدف عالی اقدامات چشمگیری داشته است و همچنین بوده اند اعضایی از این انجمن که خود را قربانی حفظ محیط زیست کرده اند ...
یاد و نام قربانیان این رویداد جاودان باد
