در حالی وارد چهل و پنجمین روز اعتراضات سراسری در ایران شده ایم که همچنان مردم اکثر نقاط ایران در فراگیری اعتراضات حضور دارند.
شکل و فرم اعتراضات در نقاط مختلف ایران دارای تفاوتهایی است که به نسبت حساسیت ملیتی و مذهبی برخورد ماموران سرکوب گر نیز متغیر است! اگرچه هر کس در هر نقطه از ایران قربانی خشونت قرار گیرد محکوم است و غم انگیز اما واقعیتی آشکار و هویدا است که در این میان و از شروع اعتراضات مردمی در ایران و به نسبت جمعیت آمار قربانیان در دو بخش ایران یعنی کردستان و بلوچستان تفاوت فاحشی به نسبت شهرهایی چون تهران و .. وجود دارد!
این دوگانگی برخورد حکومت با معترضین تنها دلیل ملیتی در مناطق کردنشین و مذهبی در بلوچستان می باشد!
از شروع حاکمیت رژیم کنونی ایران مردم کردستان با نه تاریخی که به حکومت اسلامی گفتند با این حکومت سر ناسازگاری دارند و همین دلیل آن شد که خمینی آنزمان به بهانه سرکوب احزاب کردی که از بطن جامعه کردی برآمده اند در مرداد ماه سال ۱۳۵٨ شمسی اعلام جهاد کـرد و فتوای سرکوب و کشتار ملت کرد را صادر نمود و همچنین در پی آن اعدامهای بی محاکمه مردم بیگناه کردستان دلیلی شد که مردم کردستان بیشتر با این رژیم سرکوب گر فاصله بگیرند و این واقعیتی است که نظام جمهوری اسلامی همواره کردستان و ملت کرد را دشمن خود می داند و همواره سرکوب شدید و غیر انسانی را با مخالفان و حتی معترضینی که با شیوه های کاملا مدنی نیز به خیابانها آمده اند کرده است و نمونه کاملا آشکار این سرکوب در این دو ماه گذشته و همزمان با اعتراضات سراسری می باشد که همچون به آن اشاره کردم آماری زیاد به نسبت نقاط دیگر ایران است!
این متغیر بودن برخورد با معترضین به غیر از کردستان شامل سیستان و بلوچستان می شود و آن هم دلیلی مذهبی دارد حکومت ایران که خود را نظامی اسلامی تعریف کرده است،البته طبق قانون اساسی مذهب شیعه را همچون مذهب رسمی در کشور اعلام کرده است و تبعیض سایر ادیان و مذاهب از سیاستهای بدویه نظام جمهوری اسلامی بوده است.در استان سیستان و بلوچستان که یکی از محروم ترین نقاط ایران می باشد اکثریت مردم سنی مذهب هستند که دلیل این محرومیت آشکار نیز مذهب سنی مردم آن سامان می باشد و در چنین شرایطی اگر مردم آن دیار نیز به معترضین سراسر ایران بپیوندند با آنان برخوردی می شود که بر اساس آمار از شروع اعتراضات سراسری تاکنون بالغ بر صدها تن از کودک و نوجوان و مردم بیگناه و درمانده بلوچ قربانی خشونت لجام گسیخته حکومت ایران قرار گرفته اند.
"دلیل شکل گیری اعتراضات این دوره مردم، کشته شدن ژینا امینی دختر کرد سقزی بود که در تهران و به دنبال برخورد خشن پلیس به بهانه ارشاد و راهنمایی حجاب و پوشش او بود."
اگرچه نوع پوشش و آزادی فردی حق همه می باشد که حکومت ایران آن را به مصادره خود در آورده است و اعتراض به این گونه برخورد غیر انسانی کاملا به حق می باشد اما این اعتراضات اگر فراگیر شود که شد در بعضی از نقاط ایران همچون کردستان و بلوچستان تنها دلیل آمدن مردم به کف خیابانها و اعتراض، شامل مقوله حجاب اجباری نمی شود و آن می شود که مثلا طبق سبقه تاریخی در کردستان و تبعیض و کشتار و سرکوب مردم ، ملت به ستوه آمده و رنج دیده کردستان به پا می خزند و داد خواهی می کنند و البته شروع این اعتراضات این دوره، در کردستان کلید خورد.
در بلوچستان مردم با حجاب و نوع پوشش زیاد مشکلی ندارند و آنهم بنا به بافت مذهبی آن دیار است و تنها مورد برجسته اعتراضات مردم بلوچ محرومیتی زیاد است که همراه با تبعیض به دلیل مذهبی جدا از مذهب رسمی ایران مردم محروم و به ستوه آمده بلوچ را به پیوستن به خیزش سراسری وا می دارد.
محرومیت و تبعیض در کردستان و بلوچستان بیداد می کند و به دلیل این تبعیض آشکار، مردم در این ناحیه جغرافیایی ایران به شغلهایی همچون کولبری و سوخت بری روی آورده اند و با این وجود کماکان جانشان در خطر است. در بلوچستان فضای استاندارد آموزشی در اوج بی امکاناتی است و هر وقت اسم بلوچستان آورده می شود فضای فقر و محرومیت جلوی چشم می آید . هر زمان نام کردستان بر زبان می آید ،سرکوب و اعدام و بی عدالتی رخ نمایی می کند!
در هر جایی از ایران که حکومت با معترضین با خشونت برخورد کند محکوم است ولی همچنانکه توضیح داده شد در کشوری که آزادی بیان و عقیده وجود نداشته باشد نوع برخورد حاکمیت نیز با حامیان آزادی بیان و عقیده و همچنین نوع مطالبات معترضین متفاوت است و این نوع تبعیض و اجحاف اگر ادامه داشته باشد باعث کمرنگ شدن اعتراضات در نقاطی می شود که رژیم در آنجا حساسیتی زیاد دارد. امید که مردم سایر نقاط ایران بخصوص شهرهای بزرگ صدای مردم کردستان و بلوچستان باشند تا تمرکز رژیم تنها بر کردستان و بلوچستان نباشد و دامنه اعتراضات چنان فراگیر شود که صدای مردم آزادیخواه بر صدای سرکوب و خفقان پیروز شود.
امروز جمعیتی بالغ بر پنجاه هزار نفر در چهلمین روز مرگ ژینا"مهسا" امینی بر سر مزار او در گورستان آیچی سقز حاظر شدند و به او ادای احترام کردند.
این آمار و حضور چشم گیر مردم در حالی بود که از چند روز قبل از سوی دستگاه امنیتی و اطلاعاتی حکومت ایران برای جلوگیری از شکل گیری مراسم چهلم ژینا هشدار داده شده بود اما مردم بدون توجه به این هشدارها از شروع روز و به دلیل اینکه راههای اصلی گورستان آیچی را بسته بودند با پای پیاده حماسه ایی تاریخی را خلق کردند و با فریاد: زن زندگی آزادی به پیشواز چهلم ژینا رفتند!
هر چه بر تعداد جمعیت افزوده می شد شور و اشتیاق حضار برای ادامه مراسم و همچنین اعتراض به دستگاه حکومتی بیشتر می شد و شعارهای مرگ بر دیکتاتور و کردستان کردستان گورستان فاشیستها با شعار زن زندگی آزادی در هم می آمیخت.
بنا بر گزارشات از محل گورستان آیچی عده زیادی نیز از شهرها و حتی استانهای همجوار نیز با زحمت فراوان خود را به سقز و گورستان آیچی این شهر رسانده بودند تا در مراسم چهلم ژینا حضور داشته باشند.
همزمان با برگزاری این مراسم باشکـوه بسیاری از شهرهای کردنشین و همچنین قسمتی از بازار تهران و چند شهر دیگر اعتصاب کرده بودند و محل کسب خود را بسته بودند و هر چه به پایان روز نزدیک می شدیم اعتراضات، سراسر ایران را در بر می گرفت و از ساعاتهای اولیه امروز چهارشنبه ۴ آبان فضای کلی ایران، فضایی ملتهب بود که تا کنون نیز این اعتراضات سراسری در اکثر شهرهای ایران ادامه دارد.
به دلیل محدویت اینترنت تاکنون از آمار کسانی که در پی اعتراضات امروز از سوی مأموران سرکوب گر به آنان خسارت وارد شده است و یا متأسفانه جان باخته اند خبری در دست نیست ولی هرچه که باشد این مهم در صدر موضوعات و اخبار داخلی ایران چشمگیر است که دامنه اعتراضات و یکپارچگی این اعتراضات که در دو ماهگی آن بسر می بریم روز به روز وسیعتر و دامنه دارتر می شود.
شجاعت و شهامت جوانان و مردم معترض ایران ستودنی است ، بازتاب این خستگی ناپذیری برای رسیدن به هدف نهایی که سرانجامش آزادی مردم ایران است همه جهان را درنوردیده است و شعار زن زندگی آزادی که خمیر مایه اعتراضات سراسری بعد از کشته شدن ژینا امینی بود،نگاه جهانیان را به اتفاقات این روزهای ایران و نقض فاحش حقوق اولیه انسانها از سوی حاکمین مرتجع ایران انداخته است.
در اجتماع پرشکوه ایرانیان خارج از کشور در اعلام همبستگی با معترضان داخل ایران که در برلین در حال برگزاری است جمعیتی بسیار زیاد دور هم جمع شده اند و در همبستگی با مردم به پا خواسته ایران که حدود دو ماه است که در اعتراض به کشته شدن ژینا"مهسا" امینی و معاقب آن اعتراضات دامنه دار سراسر ایران مداوم معترض هستند، شعار محکومیت و مقابله جهانی با حکومت اسلامی ایران را سر می دهند و خواستار پشتیبانی جوامع غربی و اروپایی از مطالبات مردم ایران هستند که از سوی حاکمیت ایران با خشونت فراوان سرکوب می شوند.
گلوله و زندان پاسخی است که حاکمیت ایران به معترضان کف خیابانها در شهرهای مختلف ایران داده است لذا با توجه به بستر فراهم شده در کشورهای غربی و اروپایی،ایرانیان خارج از کشور در این مدت با حضور مستمر خود و راهپیمایهای گسترده در کانادا ،آمریکا و کشورهای اروپایی به جهانیان نشان دادند که اگرچه فضای خفقان و سانسور شده داخل ایران که از سوی حاکمان جمهوری اسلامی با محدودیت اینترنت و جلوگیری از انعکاس اخبار اعتراضات در جریان است صدای داخل ایران را به گوش جهانیان می رسانند.
بعد از یک ماه از شروع اعتراضات سراسری که در پی کشته شدن ژینا"مهسا" امینی از سوی مأموران گشت ارشاد استارت خورد و بخش عظیمی از جامعه ایران و اکثر شهرهای ایران با آن همـراه شدند و با وجود برخورد خشن نیروهای انتظامی با معترضین و کشته شدن شمار قابل توجهی از مردم معترض, کماکان اغلب شهرهای ایران شاهد حضور مردم معترض هستند.
از مردم کف خیابان گرفته تا دانشجو و دانش آموز و همچنین طبقات مختلف جامعه به این اعتراضات پیوسته اند و همچنین اعتصابات سراسری نیز با این اعتراضات همسو شده است و طی روزهای گذشته کارکنان شرکت نفت جنوب "عسلویه و آبادان" همراه مردم به اعتصابات دیگر اقشار جامعه وصل شده اند. دامنه این اعتراضات و همچنین برخورد بسیار خشن مأموران سرکوب گر در رسانه های جهان بازتاب زیادی داشته است و این اخبار پراکنده با توجه به محدود کردن اینترنت به سر تیتر اخبار رسانه های دنیا تبدیل شده است!
"حضور زیاد ایرانیان خارج از کشور نیز با همبستگی با معترضین داخل ایران بازتابهای زیاد رسانه ایی داشته است."
از کشته شدن ، مجروحیت و دستگیری معترضین در نقاط مختلف ایران هنوز آمار دقیق و موثقی در دسترس نیست ولی مسلمأ تاکنون و با توجه به مستندات دریافتی از داخل ایران متأسفانه شمار قابل توجهی قربانی خشم و وحشت سردمداران نظام حکومتی ایران شده اند و همچنین بسیاری از منتقدان و روزنامه نگاران مستقل و همچنین هنرمندان و ورزشکاران نامی که از برخورد خشن مأموران حکومتی در مقابله با معترضین در فضای مجازی انتقاد کرده اند دستگیر شده اند.
حاکمیت سرکوب گر و در رأس رهبری این نظام ,شخص خامنه ایی هنوز خواسته های مردم معترض را درک نکرده است و کماکان با پروپاگنده رسانه های جمهوری اسلامی بازتاب این اعتراضات را سانسور می کنند و آن را اغتشاشات می نامند و همچون سابق که هرگاه مردم به سیاستهای رژیم ایران معترض شده اند و حتی با شیوه های مسالمت نیز راهپیمایی و اعتراض کرده اند آن را به کشورهای به قول خودشان متخاصم "آمریکا ,انگلیس و اسراییل و ..." ارتباط می دهند و با این شیوه درصدد به انحراف بردن مسیـر این اعتراضات میشوند که این سیاست, نخ نما شده است.در ایران که ملیتها و قومیتها و مذاهب متنوعی زندگی می کنند و با توجه به پراکندگی این رتبه بندی اشکال اعتراضات و حضور مردم نیز در هر نقطه جغرافیایی از ایران با هم تفاوت دارد ولی آنچه که اعتراضات کنونی را از سایر اعتراضات مردمی متمایز کرده است ادامه داشتن و سراسری بودن آن می باشد.حاکمیت جمهوری اسلامی و رسانه های حکومتی در حالیکه بازتاب این اعترضات جهانی شده است همچنان سعی در آرام بودن کشور دارند و این در حالی است که طی این مدت از سوی اتحادیه اروپا و بخش زیادی از کشورهای دنیا برخورد خشن و نقض حقوق بشر در ایران را محکوم کرده اند و با تحریم اشخاص حقیقی و حقوقی نظام جمهوری اسلامی همـراه مردم ایران شده اند. رفتار دوگانه حاکمیون و دست اندرکاران دولتی باعث خشم روز افزون معترضین شده است, در حالیـکه حاکمیت این اعتراضات را ناچیز و اغتشاش اندکی ارازل و اوباش! تعریف می کند هنوز اینترنت در بخش زیادی از ایران محدود و حتی قطع است. در مسابقات سراسری فوتبال ورود تماشگران را به ورزشگاهها منع کرده اند و این به این معناست که از اجتماع مردمی هراسان هستند ولی کماکان با دروغ و حیله فضای پریشان و ملتهب جامعه را آرام اعلام می کنند!
ادامه این اعتراضات و نتیجه آن هرچه باشد این مهـم بار دیـگر بر همگان ثابت شد که حاکمیت, سراسیمه از حضور پر رنگ و سراسری دوباره و کماسابق با دروغ و حیله و فریب درصدد آرامشی است که در جامعه و در حال حاظر وجود ندارد و در این فضایی که خودشان آرام تعریف می کنند با خشونت زیاد با معترضان در کف خیابانهای ایران برخورد می کنند و خیل زیادی را در زندانها آزار و شکنجه روحی و جسمی می دهند.
در سالروز جهانی مبارزه با مجازات مرگ و براساس آمار ثبتشده توسط سازمان حقوق بشر ایران، از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون، دستکم ۴۲۸ تن، از جمله ۲ کودک-مجرم و ۱۲ زن، در زندانهای ایران اعدام شدند. این آمار نسبت به مدت مشابه سال قبل رشدی ۸۹ درصدی داشته است.
دهم اکتبر سال ۲۰۲۲ (۱۸ مهر ماه ۱۴۰۱) مصادف است با بیستمین سالی که این روز به عنوان روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، از سوی «ائتلاف جهانی علیه مجازات مرگ» به تصویب رسید. موضوعی که امسال به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام روی آن در دنیا تمرکز میشود، «اعدام، راهی که با شکنجه هموار میشود» است. در ایران، بسیاری از کسانی که اعدام میشوند، در دوره بازداشت، به قصد اعترافگیری، مورد شکنجه قرار گرفتهاند. همین اعترافات برای صدور حکم اعدام برای ایشان، مورد استفاده قرار گرفته است. این، علاوه بر شکنجههای روحی است که زندانیان در صف اعدام متحمل میشوند. بسیاری از آنها بارها به پای چوبه دار برده میشوند و بازمیگردند.
در ۱۰ ماه گذشته، شمار اعدام زندانیان در شهرهای ایران افزایش شدیدی داشت. آمارهای ثبت شده توسط نهاد آمار سازمان حقوق بشر ایران نشان میدهند که از ابتدای سال ۲۰۲۲ تا کنون، دستکم ۴۲۸ نفر در زندانهای ایران اعدام شدهاند که از این بین دستکم دو کودک مجرم، ۱۲ نفر زن، ۴۱۶ نفر مرد و یک اعدام در ملا عام بودهاند.
منابع رسمی و رسانههای داخلی در این مدت تنها اعدام ۵۲ تن را اعلام کردند و ۳۷۶ اعدام دیگر که توسط نهاد آمار سازمان حقوق بشر ایران به ثبت رسیده، از طریق منابع معتبر داخلی و مدافعان حقوق بشر بوده است.
میزان افزایش اعدامها نسبت به سال گذشته:
آمار اعدام در ده ماه نخست سال ۲۰۲۲، نسبت به مدت مشابه سال قبل ۸۹ درصد افزایش یافته است. در مدت مشابه سال قبل، یعنی از اول ژانویه تا ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱ تعداد ۲۲۶ اعدام و در مدت مشابه سال ۲۰۲۰، تعداد ۲۰۹ اعدام توسط نهاد آمار سازمان حقوق بشر ایران به ثبت رسیده بود.
افزایش شدید اعدامهای مواد مخدر:
از ابتدای سال ۲۰۲۲ تاکنون، ۱۸۰ نفر ازجمله یک زن، با جرایم مربوط به «مواد مخدر» در زندانهای ایران اعدام شدند. این درحالی است که در مدت مشابه سال قبل، ۸۳ نفر با این اتهام در ایران اعدام شده بودند.
آمار اعدام شهروندان بلوچ:
آمار اعدام شهروندان بلوچ در ۱۰ ماه نخست سال جاری میلادی افزایش چشمگیری داشت. ۱۲۱ تن از کسانی که در این مدت اعدام شدند، یعنی ۳۵ درصد کل اعدامها را شهروندان بلوچ تشکیل داده است. این در حالیست که شهروندان بلوچ بین ۲ تا ۵ درصد کل جمعیت ایران را تشکیل میدهند. از این بین ۸۲ شهروند بلوچ با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بودند. در اعتراضات اخیر نیز نیمی از جانباختگان را شهروندان بلوچ تشکیل میدهند.
اعدام کودک-مجرمان:
جمهوری اسلامی ایران یکی از معدود حکومتهایی است که کودک-مجرمان (افرادی که متهم به ارتکاب جرم در سنین زیر ۱۸ سالگی هستند) را به اعدام محکوم میکند.
درطی ده ماه گذشته، اعدام دستکم دو کودک-مجرم توسط نهاد آمار سازمان حقوق بشر ایران به ثبت رسیده است. این دو کودک-مجرم، امید عالیزهی، شهروند بلوچ و محمدحسین علیزاده، تبعه کشور افغانستان نام داشتند و هردو با اتهام «قتل عمد» به قصاص نفس (اعدام) محکوم شده بودند.
اعدام زنان:
در ده ماه نخست سال میلادی جاری، ۱۲ زن در زندانهای مختلف ایران اعدام شدند که ۱۱ تن از ایشان با اتهام «قتل عمد» و یک تن از ایشان که شهروند بلوچ بود، با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بودند.
«ائتلاف جهانی برای مبارزه با مجازات اعدام» در سال ۲۰۰۲ روز دهم اکتبر (۱۸ مهر ماه) را روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام اعلام کرد. این نامگذاری با هدف تلاش برای لغو این مجازات غیر انسانی و بازگشت ناپذیر صورت گرفت و نقطه عطفی در مسیر مبارزه علیه اعدام محسوب میشود. این ائتلاف از ۱۷۰ عضو از پنج قاره جهان تشکیل شده است که ۲۰ سازمان، از جمله سازمان حقوق بشر ایران، شورای راهبردی آن را تشکیل میدهند. این شورا وظیفه تعیین سیاستهای کلی و موضوعات هر ساله این ائتلاف را بر عهده دارد.
گفتنی است، اکنون بیش از دو سوم کشورهای جهان مجازات بیرحمانه و غیرقابل بازگشت اعدام را لغو کرده و یا عملا از آن دیگر استفاده نمیکنند.
منبع :سازمان حقوق بشر ایران
فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران اعلام کردە است شمار فعالان رسانهای بازداشت شده در ایران همزمان با اعتراضهای گسترده پس از جان باختن ژینا"مهسا"امینی در بازداشت گشت ارشاد به ۲۱ نفر رسیده است.این فدراسیون ضمن اعلام اسامی ۲۲ فعال رسانهای بازداشت شده از آغاز اعتراضها تاکنون، گفته است که تنها خسرو کردپور، مسئول آژانس خبری «موکریان»، آزاد شده است.فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران در روزهای گذشته با صدور بیانیهای از مقامات ایرانی خواسته بود تا به بازداشت این فعالان رسانهای پایان دهد و امکان دسترسی آزادانه به اینترنت را برای شهروندان فراهم کند.
آنتونی بلانگر، دبیرکل فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران، در این رابطه گفته بود: «ما از مقامات ایرانی میخواهیم که از پوشش اعتراضات ملی به عنوان بهانهای برای سرکوب رسانهها استفاده نکنند. هر شهروند در ایران حق دارد بداند چه خبر است».
سازمان گزارشگران بدون مرز، هفتم مهر اعلام کرده بود که با بازداشت فعالان رسانهای در روزهای اخیر، هماکنون تعداد روزنامهنگاران زندانی در ایران به ۳۳ نفر رسیده است.
