فایل صوتی اسماعیل عبدی کە برای تبریک عید نوروز و فرا رسیدن بهار طبیعت در مورخه ۱۵ فروردین ماه سال ۱۴۰۱ با صدای خود وی به همسر و فرزندان خود تقدیم کرده است و به تازگی این فایل منتشر شده است این واقعیت را نمایان می سازد که اسماعیل عبدی بر مواضع خود کماکان مسر است و امیدوار به صبح آزادی،زندان و دوری از خانواده اگرچه سخت است ولی برای آنان که بر باور و عقاید خود مصمم هستند زندان فضایی است که مشغول تمرین آزادی و آزادگی هستند!
"اسماعیل عبدی که در تاریخ ۶ تیرماه ۹۴ به عنوان نماینده شورای هماهنگی تشکلهای صنفی معلمان سراسر کشور برای شرکت در اجلاس جهانی معلمان قصد سفر به کانادا را داشت، بازداشت و به پنج سال زندان محکوم شد.
این محکومیت ۲۷ خرداد ۹۹ به پایان رسید، اما بر اساس اعلام اتحادیه آزاد کارگران ایران، نیروهای امنیتی پرونده دیگری را که با محکومیت ۱۰ ساله در سال ۸۹ برای او تشکیل داده بودند از بایگانی بیرون کشیدند و مانع آزادی او شدند."
نامه تبریک فرا رسیدن سال نو شمسی برای همسر و فرزندانش:
مانند امیر گرم رویا هستم، چون ماندانا همیشه تنها هستم، دلتنگی من به لطف سلول تو نیست ای زندانبان!فکر مبینا هستم.
درود منیره جان:
روزگار سختت به خیر عزیز من،امسال هم سال نو را در چنگال استبداد و از زندان تبریک می گویم،بـمان برای تک تک روزهایی که ندیدمت،برای بوی آشنای خانەمان...
برای مبینا،ماندانا و امیر حسین که در هوای نبودنم قد کشیدەاند و بر حضور کوهـوار تو تکیه کردەاند.
اینجا میان این همە دیوارهای مرئی و نامرئی تنها وجود توست کە مرا بە زندگی پیوند می زند،تو سهم مرا از آسمان کوچک زندان وسعت می بخشی تا دوام بیاورم و بە آرمان عدالتخـواهی وفادار بمانم.بی شک آزادگی وام دار صورت اندوهگین توست و ایستادگی شکل زیبای دست های تو را دارد.
منیـره جان! تو برایم آموزگار عشق و شرافتی،دوام بیاور کە آزادی نزدیک است تا بە روزگار روشن،کنار تو نفس بکشم و بی دغدغە صورت نازنین تو و فرزندانمان را ببوسم.
"روزی بە جهـان بهار بر می گردد
آرامش بی شمار بر می گردد
خاموش مشو!رفیق من!ماە منیر!
خورشید بە این مدار بر می گردد"
اسماعیل عبدی زندان مرکزی کـرج ۲٥ فروردین ۱٤۰۱
